In een publiek-private constructie was de samenwerking niet optimaal. Veel zaken gingen wel goed, maar medewerkers waren vaak gefrustreerd over de interactie met de contractpartner en nieuwe projecten kwamen niet goed van de grond. De leiding was van mening dat de oorzaak lag in de persoonlijke relaties op de werkvloer.
Door inzet van Organisatielogica bleek dat de samenwerkingspartners niet alleen vaak een verkeerd beeld hadden van de rol van de ander, maar eigenlijk ook hun eigen rol niet helemaal scherp meer hadden. Daardoor heerste er veel onbegrip over de reacties van de ander en de frustratie daarover werd natuurlijk regelmatig geuit. Dat kwam de persoonlijke relaties weliswaar niet ten goede, maar de oorzaak lag dieper: de betrokkenen hadden een verkeerd beeld van het werk dat georganiseerd moest worden. Ze kozen daardoor vaak voor een ineffectieve aanpak, die dan ook niet werkte. Dankzij inzicht in de bedoeling van het werk en de diverse rollen van de partners daarin, nam de rust toe. De samenwerking werd natuurlijker en daardoor werden ook de persoonlijke relaties beter.
No responses yet